نوشته شده در تاريخ شنبه ۱۳۸٧/۳/٢٥ توسط مرداب

دل من زیبا بود

تا که تو آمدی و گوشه آن خشکیدی

دل من زیبا بود

تا که من همسفر راه دراز سفر سنگ شدم

چه بگویم که تو  من به چه حالی گذر از جنگل انبوه خیالم کردی

دل من در قفس چشم تو جان داد

                          نفهمیدی.....

دل من زیبا بود

                          و تو هر گز........

کاش در من آتش بود 

تا که خاکستر عشقت، به دریای دلم  محو شود 

کاش در دلم سنگی بود

تا دگر چلچله ای  هم هوس  اوج وفرودی نکند

                            کاش............

در دلم طوفانیست

که دگر کشتی عشقی به ساحل نرسد

و اگر هم برسد

ناخدایش همه طوفان باشد تا که بر تکه چوبی به ساحل برسد

بی رمق ....... آشفته .......... خسته زه عشق

دل من زیبا بود ..........

                                 نفهمیدی...........


.: Weblog Themes By Blog Skin :.