نوشته شده در تاريخ سه‌شنبه ۱۳۸٦/۱٢/٧ توسط مرداب

وقتی گریه کردم گفتند بچه ای !

          وقتی خندیدم گفتند دیونه ای!

               وقتی جدی بودم گفتند مغروری !

                    وقتی شوخی کردم گفتند سنگین باش!

                         وقتی سنگین بودم گفتند افسرده ای!

                              وقتی حرف زدم گفتند پــــرحرفی !

                                   وقتی ساکت شـدم گفتنـد عاشقی!

 

اما گریه شاید زبان ضعف باشد ،شاید خیلی کودکانه،

            شاید بی غرور، اما هرگاه  گونه هایم خیس می شود

                 میدانم نه ضعیفم، نه یک کودک. می دانم پر از احساسم.

------------------------------------------

روزی که آمد تا روزی که رفت،انگار در یک خلع،یک رویا و یک آرزو گذشت،

آرزویی که به نتیجه نرسید و هدفی که به نشانه نزد.او رفت و برای ابد یک

نقطه خالی با یک سبد گل رز لیمویی به یادگار گذاشت.او رفت و من آرزو کردم

که هیچ‌گاه رفتنی بی برگشت تکرار نشود

------------------------------------------


.: Weblog Themes By Blog Skin :.