نوشته شده در تاريخ دوشنبه ۱۳۸٦/۱۱/۱٥ توسط مرداب

فقط دشتهای شقایق تا ابد مهربان می مانند فقط پرستو ها هستند که پس از بازگشت از کوچ آشیانه ویران شده خود را عاشقانه از نو می سازند ای کاش ما هم مثل آنها می توانستیم همیشه مهربان باشیم .

------------------------------------------------

مهرباني

لبخند فاتحانهء مردي مغرور نيست

كه با دسته كليدش

در كوچه پس كوچه هاي يك پايتخت متروكه قدم مي زند

مهرباني تسليم جنگجوي پشيمان است

تمرد سقف است از فرو ريختن

استيصال قفل هاست

مهرباني تيك تاك اميدوار ساعت نيست

كه عجوزهء پير زمان را

با وعدهء فرداي روشن زنده نگه دارد

مهرباني تبعيد ماهي هاي سياه كوچولو

از رودخانهء قصه های صمد به دريا نيست

مهرباني تبخير اقيانوس هاي كودكي

در قل قل سماور مادربزرگ است

مهرباني

اين قالي كهنهء نخ نماست

كه پشت نسل ها را گرم كرده

و سال به سال لگدخورده

مثل حافظهء من نه

 مهرباني

املاي رستگار يك واژه

در فرهنگ لغت نيست

يا لبخند زرد عكس هاي فراموش شده

در آلبوم خاطرات عتيقه

مهرباني اكنون آينه است

كه رفتار چشم هاي ما را تعقيب مي كند

مهربان منم

كه بزرگ ترين جنايتم

چيدن ناخن هاست

------------------------------------------------------------

نیلوفر همیشه در اوج مهربانی در کنار مرداب میمونه وبا اینکه همیشه در کنار هم هستن ذره ای از مهربانی اش کم نمیشه..........ولی شاید اگر مرغ مهاجری خبر از نیلوفر دیگری در مردابی دور بهش بده ممکنه از مهربانیش کم بشه؟؟؟


.: Weblog Themes By Blog Skin :.